عەزیز ئەحمەد
کە پرچی شانە کرد عەترێ دەبارێ
بە شارو دێ بە جارێ دێنە خوارێ
کە لایدا پەرچەم و زولفی گوڵئەندام
ئیتر زانیم چ بێ باکم لە دنیام
بە جوتێ لێوی گوڵناری بە زارێ
چپەی هات و گەزۆ باری بە جارێ
کە دوگمەی سینەکەی بۆ من ترازان
شەوەزەنگ بوو ، کەچی بوو بە چراخان !
بە لەنجەو لار بە ڕەوتی سرک و جوانی
دەیاندرکان هەزار سڕو نهیانی
بە تیری چاوی مەستی پڕ لە هەستی
کە دەرباز بون مەحاڵ بو بۆم لە دەستی
بە باڵای نەونەمامی بەرزو جوانی
لە سایەی کەوتم و بومە خوڵامی
بە عیشوەو ناز لەرەی سنگ و مەمانی
کە موچڕکەی بە ڕۆحمدا دەهانی
ئیتر زانیم شەهیدی دەستی ئەو بوم
لە من ژینم گوزەشت و وا بەسەر چوم
عەزیزت وا لەخوێنی خۆی دەگەوزێ
دەخیلت بم بکە سا میهرەبانی
